Dla dzieci
Henryk Sienkiewicz
Bajka Za górami, za morzami, w dalekiej krainie czarów, przy kolebce małej księżniczki zebrały się dobre wróżki ze swą królową na czele. I gdy otoczywszy księżniczkę patrzyły na uśpioną twarzyczkę dzieciny, królowa ich rzekła: — Niechaj każda z was obdarzy ją jakim cennym darem, wedle swej możności i chęci! Na to pierwsza wróżka, pochylając się nad uśpioną, wypowiedziała następujące słowa: — Ja daję ci czar piękności i mocą moją sprawię, że kto ujrzy twarz twoją, pomyśli, iż ujrzał cudny kwiat wiosenny. [...]Henryk SienkiewiczUr. 5 maja 1846 r. w Woli Okrzejskiej na Podlasiu Zm. 15 listopada 1916 r. w Vevey (Szwajcaria) Najważniejsze dzieła: nowele: Za chlebem (1880), Janko Muzykant (1880), Latarnik (1882); powieści: Trylogia (Ogniem i mieczem 1883-83, Potop 1886, Pan Wołodyjowski 1888), Quo vadis (1896), Krzyżacy (1900), W pustyni i w puszczy (1911) Polski powieściopisarz i publicysta, laureat Nagrody Nobla za ?całokształt twórczości? (1905). Studiował (1866-71) na różnych wydziałach Szkoły Głównej i rosyjskiego UW, lecz żadnego nie ukończył. Pracował jako dziennikarz (felietony pod pseud. ?Litwos?) i jako korespondent w Ameryce Pn. (1876-78). Wiele podróżował (Konstantynopol, Ateny, Zanzibar). Debiutował w 1872 r. powieścią współczesną Na marne oraz tendencyjnymi nowelami Humoreski z teki Worszyłły. Sławę przyniosły mu powieści historyczne. Działacz społeczny: ufundował (1889) stypendium, z którego korzystali m.in. Wyspiański, Konopnicka, Przybyszewski i Tetmajer; założył sanatorium przeciwgruźlicze dla dzieci w Bystrem; wyjechawszy do Szwajcarii w 1914 r. organizował pomoc ofiarom wojny w Polsce. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.
Janusz Tencer
Czy smoki naprawdę istnieją? W opowieści o biłgorajskim smoku znajdziesz odpowiedź na to pytanie, które gnębi ludzkość od tysiącleci. No może nie tyle gnębi, co nurtuje, i może nie całą ludzkość, tylko kilka osób, i może nie o wszystkie smoki chodzi, tylko o jednego, bardzo niezwyczajnego smoka o imieniu Smolik w małym, żydowskim miasteczku - Biłgoraju. Tak jak różni bywają ludzie, tak i smoki bywają różne. Czasami przez ich twardą skórę trzeba zajrzeć do wnętrza. Tylko jak? Odpowiedź na to da ci mądry cadyk Mordechaj Rokeasz z Biłgoraju. To opowieść z przymrużeniem oka i dużą dozą humoru, ale również z garścią wiedzy o życiu i zwyczajach żydowskich z okresu międzywojennego. To książka dla tych, którzy mają czas i ochotę, żeby na krótką chwilę przenieść się do tego swata. Świata, który istniał, ale którego już nie ma, bo pokryła go czarna sadza historii. To opowiadanie dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko bajki o smokach. Czego? Dowiesz się, gdy ją otworzysz.
Lech Tkaczyk
E-book – "Bajka o Panu zegarze". Seria: Bajki dla dzieci. Poznajemy... godziny. Bajeczka, którą masz przed sobą, skierowana jest do najmłodszych. Jej autor – Lech Tkaczyk – zgodnie ze sprawdzoną zasadą „nauka poprzez zabawę”, w nowatorski i ciekawy sposób zaznajamia dzieci z zegarem i godzinami. Niebywałe walory edukacyjne niniejszego utworu sprawią, że Twoja pociecha w zaskakującym tempie nauczy się po co i jak mierzy się czas, oraz sprawnie odczytywać godziny. „Bajka o Panu Zegarze” – rozbudzi wyobraźnię Twojego malucha.
Lech Tkaczyk
E-book – "Bajka o Panu zegarze". Seria: Komiksy dla dzieci. Poznajemy... godziny. Komiks, który masz przed sobą, został napisany z myślą o ciekawych świata, lubiących zdobywać nowe umiejętności i kochających przygody maluchach. Dzięki niemu każdy przedszkolak nauczy się sprawnie odczytywać godziny i zapozna się z fascynującą historią skłóconych zegarów. Lech Tkaczyk, autor tekstu, w prosty i przystępny sposób tłumaczy, po co i jak mierzy się czas. Ponadto odpowiada na pozornie proste pytania: „Kto naprawia zepsute sprężyny?”, „Kiedy brzmi hejnał mariacki?”, „Ile razy kuka kukułka?”. Za sprawą ciekawej fabuły i wartkiej akcji oddaje dynamikę codziennego życia i ukazuje relacje między bohaterami w sytuacji konfliktu. Warto tutaj dodać, że książeczka jest ładnie ilustrowana.
Wacław Sieroszewski
Bajka o Żelaznym Wilku to fantastyczna opowieść o tym, jak zagubiony w głuchym borze, podczas polowania, król wpadł w zasadzkę zastawioną tam przez wilki. Żelazny Wilk, przywódca groźnego stada pokonawszy monarchę w pojedynku wziął go do niewoli. Stało się to przyczyną wojny wyniszczającej obie strony konfliktu wojska wilczego i królewskiej drużyny. Dopiero gorące uczucie do córki króla, jakie rozgorzało w sercu Żelaznego Wilka sprawiło, że po długim okresie zmagań nastał pokój.
Jean de La Fontaine
Najpopularniejsze bajki jednego z najsłynniejszych twórców klasycyzmu francuskiego, przedstawiające w znakomity sposób ułomności natury ludzkiej, naszą prostotę i naiwność. Napisane w eleganckim, komicznym stylu, z całym bogactwem archetypów.
Adam Mickiewicz
"Bajki" Adama Mickiewicza to wspaniały zbiór utworów dla dzieci powstałych na przestrzeni całego twórczego życia autora. Wśród zamieszczonych bajek znajdują się takie utwory jak: Przyjaciele, Osioł i pies, Pchła i rabin, Żona uparta, Pies i wilk oraz wiele innych.
Jean de la Fontaine
Jean de La Fontaine (1621-1695) jeden z czołowych przedstawicieli klasycyzmu francuskiego, autor blisko 250 bajek. W młodości uczył się mało, dopiero w 22 roku życia zaczął studiować poetów klasycznych. Porzucił pracę i żonę, po czym udał się do Paryża, gdzie znalazł opiekę między innymi nadintendenta Nicolasa Fouqueta i pani Sablire, która troszczyła się o wszystkie jego potrzeby. W 1684 został członkiem Akademii Francuskiej. Sławę literacką zjednał sobie swymi Contes i Fables, których zalety nie tyle polegają na sztuce wynalazczej, ile na naturalnym i prostym wykładzie. Treść do bajek czerpał z pisarzy starożytnych, a do powiastek z nowelistów włoskich i ze starofrancuskich fabliaux. Naiwność, prawda, prostota, naturalność i żywość to przymioty, które zapewniły twórczości La Fontaine'a uznanie. (Za Wikipedią).