Jak promować eczytelnictwo w bibliotece?
![Jak promować eczytelnictwo w bibliotece?](https://biblio.ebookpoint.pl//uploads/knowledges/8399661d6a5f3631f81b43482d54be2d16dff9db.jpg)
Sprawdź i poznaj nowe propozycje
ПрочитайDefinicję biblioterapii już znamy, wiemy też, czy i dla kogo jest odpowiednia. Czas zgłębić nieco ten temat i poznać najpopularniejszy element biblioterapii, czyli bajkoterapię.
Podstawowe techniki biblioterapii są stosowane w zależności od jej rodzaju. Najczęstsze to:
Metody stosowane w biblioterapii są silnie powiązane z funkcjami literatury:
Charakterystykę poszczególnych metod i obszerne informacje na temat biblioterapii znajdziesz w Podstawach współczesnej biblioterapii.
Jak każda dziedzina nauki, biblioterapia również ma swoje cele i zadania. Do głównych zaliczamy:
Czyli najpopularniejsza dziedzina biblioterapii. Jest realizowana głównie w Polsce i skierowana do dzieci. Zasadniczym celem bajkoterapii jest uspokojenie i zredukowanie problemów emocjonalnych.
Bajki można podzielić ze względu na zakres działania na:
Korzyści z bajkoterapii są zbliżone do tych płynących z biblioterapii w ogóle. Również tu można wskazać na pozytywne skutki w zakresie pozytywnego myślenia, poczucia własnej wartości czy rozumienia świata i jego problemów.
Dzięki czytaniu bajek dziecko ma możliwość spotkania się z odmiennością, dostaje szansę na budowanie postawy tolerancji i zrozumienia. Staje się empatyczne i otwarte na innych. Książki i historie bohaterów są doskonałym sposobem na rozpoczęcie rozmowy na przykład na temat trudnego czasu dla dziecka, czyli adaptacji w przedszkolu. Jeśli w bajce pojawia się bohater, który przeżywa podobny okres do tego w życiu dziecka, dużo łatwiej jest przenieść doświadczenia postaci na jego własne.
Choć bajkoterapia sprawdza się najlepiej w przypadku dzieci, stosuje się ją również w odniesieniu do dorosłych. Ponadto warto wiedzieć, że jest także skuteczna w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu, osobami z niepełnosprawnościami, młodzieżą czy że może być przygotowywana z myślą o konkretnej grupie wiekowej, na przykład trzy- lub czterolatkach.
Literatura uzupełniająca: