Helion


Szczegóły ebooka

Personografia. Część I

Personografia. Część I


Praktyczna znajomość człowieka to nieodzowna broń w życiowej walce. To ona najskuteczniej chroni nas przed osobistymi rozczarowaniami oraz biznesowymi stratami, będąc równocześnie kluczem do niespodzianych sukcesów.
Dlatego każdy z nas dąży do tego, aby przejrzeć charakter bliźniego.

Najpewniejszym i najszybszym sposobem poznania drugiego człowieka jest sztuka interpretacji pisma ręcznego czyli „grafologia”. Podobnie jak charakter uwidacznia się w mimice człowieka, jego postawie, zachowaniu i akcentowaniu słów, tak samo odzwierciedlają go ruchy wykonywane podczas pisania.

Pismo jest widocznym śladem ruchu pisarskiego, a dzięki temu, iż swój specyficzny wygląd zawdzięcza najróżniejszym odczuciom i emocjom swojego wytwórcy, staje się nieomylnym zwierciadłem charakteru.

W zaprezentowanej ,,Personografii’’ w  rozdziale I autor przedstawił grafologię ,,Szkoły niemieckiej’’, sformułowaną i rozwiniętą głównie przez Langenbrucha,
Preyera, Bussego, Klagesa i Meyera, która interpretację pisma ręcznego sprowadza do nielicznych, jasno sprecyzowanych zasad i próbuje ją wyjaśnić w sposób naukowy w oparciu o naturalne reguły uczuć i emocji.

Rozdział II otwiera szkołę grafologiczną metody RUSTIN. Metodę grafologiczną, która nie istniała, ale co ciekawe miała pragmatyczne zastosowanie w wielu obszarach życia codziennego.

Rozdział III dopełnia zbiór tablic poglądowych obejmujących podpisy i rękopisy. Okres międzywojenny, z którego pochodzi wykładnia zasad grafologicznych stosowanych przez Sylvusa,. Wymagał od autora zachowania pewnych archaizmów i szczególnej składni językowej, by wiernie oddać styl i charakter języka N. Sylvusa. Autor ma nadzieję, że swoją pracą zainspiruje
grafologów do badań pisma odręcznego polskich, sławnych postaci historycznych, tak ze świata sztuki, literatury, jak i polityki.

W kolejnym IV rozdziale ,,Znawstwo pisma’’, poznajemy między innymi: cechy pisma kobiecego i męskiego, kreślone prawą oraz lewą ręką, fragmenty dokumentacji poglądowej z badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów, czyli obszary pracy biegłego sądowego.

Analogie między pismem ręcznym a temperamentem oraz odpowiedniki graficzne wyrażające dumę, inteligencję itd., znajdziemy w rozdziale V ,,Grafologia wg R. de Salberga’’.


W rozdziale VI ,,Terminologia grafologiczna wg Joanny Belejowskiej’’, czytelnik zapoznaje się z pojęciami stosowanymi w szeroko rozumianym pismo- znawstwie. Co ciekawe, pierwsze polskie publikacje grafologiczne pochodzą
jeszcze z XIX wieku w/w autorki, która na łamach ,,Tygodnika
Warszawskiego’’ przedstawiała założenia michonowskiej grafologii znaków.

Rozdział VII ,,Notatki grafologiczne’’ otwiera zbiór materiałów archiwalnych z okresu międzywojnia, drugiej wojny światowej i przed rokiem 1900 w Polsce.

Zapraszamy do lektury wszystkich zainteresowanych grafologią (personografią) i jej możliwościami.

  • Od Autora
  • I. Historia, rozwój i cel grafologii
    • 1. O historii grafologii
    • 2. Szkoła francuska
    • 3. Szkoła niemiecka
    • 4. Praktyczna wartość grafologii
  • II. Szkoła grafologiczna metody Rustina
    • 1. O nauce pisania
    • 2. Człowiek o silnej woli
    • 3. Człowiek uparty
    • 4. Człowiek o słabej woli
    • 5. Koneser i człowiek zmysłowy
    • 6. Człowiek dobroduszny
    • 7. Podpisy
  • III. Fizjologiczne aspekty pisania N. Sylvusa
    • 1. Alfabety narodowe
    • 2. Rozważania historyczne
    • 3. Nowa technika pisania
    • 4. Rodzaje wiązań
    • 5. Wielkość pisma i proporcje wydłużenia liter
    • 6. Nacisk pisma
    • 7. Zwięzłość pisma
    • 8. Kąt nachylenia pisma
    • 9. Linia wiersza
  • Zbiór podpisów i rękopisów
  • IV. Znawstwo pisma
  • V. Grafologia wg R. de Salberga
  • VI. Terminologia grafologiczna według Joanny Blejowskiej
  • VII. Notatki grafologiczne
  • Literatura cytowana
  • Notatki