Helion


Szczegóły ebooka

Jacek Hugo-Bader. Włóczęga

Jacek Hugo-Bader. Włóczęga


W przypadku reporterskiej twórczości Hugo-Badera włóczęga – niespieszne przemieszczanie się, często bez wyraźnego celu, dla samej przyjemności wędrowania i obserwacji – jest czymś więcej niż wątkiem, motywem, toposem czy sposobem ukształtowania narracji, jak np. w pasażach tekstowych. To model reporterskiego życia, nieodłączny element autokreacji tekstowego „ja”, życiopisarska strategia, bez której nie sposób interpretować całościowo twórczości tego autora.

Z rozdziału 1

*

Izabella Adamczewska-Baranowska w swej opowieści próbuje podsumować tytułową włóczęgę autora – szkicuje hipnotyzujący portret reportera-chuligana, błękitnego ptaka opuszczającego wąskie ramy prasy, by w Szamańskiej chorobie „odlecieć” w rejony literatury. Śledząc wątki związane z życiopisaniem, wskazuje na reporterskie włóczęgi Hugo-Badera po Polsce potransformacyjnej i rozkładającym się Imperium – wszystkie je łączy figura „wałęsającego się psa”, który przygląda się otoczeniu z nosem przy ziemi. Posługuje się przy tym metaforą trickstera – żartownisia, szelmy i błazna, wędrującego przez świat, by zaspokoić niewyczerpany apetyt. Podkreśla także upodobanie twórcy do prowokacji i posługiwania się ironią, co powoduje, że występuje on czasem nie tylko w roli kronikarza swego pokolenia, „Kolumbów rocznik 50.”, ale także w roli rodzimego burzyciela mitów. Czytelnik, który sięgnie po tę książkę, też jest zaproszony i wciągnięty do włóczęgi – tropami autora – podczas niej wielokrotnie zostanie oszołomiony i zaskoczony, by na koniec wziąć udział w zwiedzaniu gabinetu Hugo-Badera.

 

Seria poświęcona jest wybitnym polskim pisarzom - ich twórczości ujmowanej przez nich samych i interpretowanej przez krytyków jako projekt egzystencjalny, jako próba ustanowienia i zapisania siebie i swojego sposobu odczytywania sensów rzeczywistości, indywidualnego oglądu różnych jej sfer - społecznej, politycznej, etycznej, kulturowej, metafizycznej. Istotnymi kategoriami wyjaśniającymi pisarskie dzieło są w tym przypadku biografia, tożsamość oraz kształtujące je szeroko rozumiane doświadczenie: cielesne i zmysłowe, psychiczne i społeczne, historyczne i polityczne, etniczne i estetyczne, religijne i duchowe...

 

W serii ukazały się tomy:

Agnieszka Kałowska, Witkacy. Etyka

Marzena Woźniak-Łabieniec, Rymkiewicz. Metafizyka

Maciej Urbanowski, Brzozowski. Nowoczesność

Anna Legeżyńska, Hartwig. Wdzięczność

Tomasz Garbol, Miłosz. Los

Adrian Gleń, Stasiuk. Istnienie

Agnieszka Kramkowska-Dąbrowska, Krasiński. Świadectwo

Dariusz Kulesza, Kossak-Szczucka. Służba

Józef Olejniczak, Gombrowicz. Ja!

Marta Tomczok, Amiel. Życie

Katarzyna Kuczyńska-Koschany, Tuwim. Pęknięcie

9          Dramatis Personae

23        Alternatywny spis zawartości rozdziałów (na zachętę)

25        Wstęp

 

47        Rozdział 1. Włóczęga, tramp, wałęsający się pies

50        Człowiek gościńca

72        Szkoła przetrwania

 

95        Rozdział 2. Centrum i peryferie. Prowincja

97        Wysadzeni z siodła

104      Dziennikarstwo bazarowe

 

133      Rozdział 3. Wchodzę w to

135      Zbliżenia

152      Wcielenia

 

171      Rozdział 4. Wschód – Zachód

173      Historia jest taka (ale wypijmy)

199      Gonzo – chuligan reportażu

 

213      Rozdział 5. Podziemie

 

241      Rozdział 6. Odloty

 

273      Zakończenie

 

279      Bibliografia podmiotowa

279      Książki

280      Reportaże w antologiach

281      Reportaże w „Gazecie Wyborczej” (cytowane w książce)

285      Multireportaże

285      Filmy

285      Konteksty reporterskie i literackie

 

289      Bibliografia przedmiotu

289      Opracowania o Jacku Hugo-Baderze (wyłącznie lub w kontekście)

292      Recenzje i publikacje prasowe

296      Wywiady

297      Konteksty

303      Filmy

 

305      Indeks